Wiosną 1977 roku spotkaliśmy się przy kolacji: Erich von Daniken, wydawcy Erwin Barth von Wehrenalp i Rolf Heyne oraz ja. Daniken powiedział, że uczestnicy dyskusji, jakie prowadził we wszystkich krajach — w Ameryce Północnej i Południowej, w Kanadzie, Australii, Afryce Południowej, Grecji, Indiach, Hiszpanii, Jugosławii, Polsce, Danii, Austrii, Szwajcarii i w Niemczech — zadawali mu prawie zawsze te same pytania. Raz dotyczyły one newralgicznych punktów jego teorii, raz były wynikiem błędnego odczytania tekstu, jeszcze innym razem świadczyły o niezrozumieniu problemu — zawsze jednak dyskusje te, nierzadko gwałtowne a nawet pełne agresji, były dla niego inspiracją do nowych przemyśleń. Już nie pamiętam, kto rzucił myśl, że warto by zestawić ten międzynarodowy katalog pytań i odpowiedzi, żeby czytelnikom, którzy nie mieli okazji wziąć udziału w takich dyskusjach, odpowiedzieć na to, czego chcieliby się dowiedzieć, gdyby udało im się wziąć autora w krzyżowy ogień pytań. Erich von Daniken, który właśnie skończył książkę Dowody (Beweise), nie zamierzał zabierać się do pisania następnej przed 1979 rokiem. I wtedy ktoś rzucił myśl, żeby w salach, gdzie Daniken będzie miał w najbliższych miesiącach odczyty, ustawić mikrofony i nagrać pytania i odpowiedzi. Książka ta jest dokumentacją dyskusji, jakie odbywały się na całym świecie. Teksty lekko podredagowano. Dla ułatwienie lektury pytania i odpowiedzi powiązano w luźne cykle tematyczne — pozostawiono jednak elementy będące świadectwem spontaniczności rozmów. Jest to więc raczej słowo mówione — nie pisane.