á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
a to wielka strata dla ludzi, którzy szukają w powieściach głębi, pasji i tego, co trudno określić słowami, bo tym słowom się wymyka...
niesamowita powieść, która zmienia postrzeganie i siebie. zmienia wszystko nadając wszystkiemu innych barw, znaczenia i wartości...
oto rodzina, która powinna być szczęśliwa, ona piękna, on właściciel dwóch salonów samochodowych, (...) dwójka dzieci. rodzina z planami na przyszłość, na sielankę i na ciągle utrzymujący się status świetnie ustawionej finansowo. obraz ładny, gorzej z tym, jak się rzeczy mają.
on staje się łazęgą i bankrutem.
ona staje się wrakiem kobiety syn, pj, nie radzi sobie z rzeczywistością a córka naśladuje koleżankę nie znając własnych wartości, talentu, czy odrębności jako takiej.
wszystko i wszyscy się rozłażą i dom staje się miejscem, z którego każdy ucieka.
rodzina nie istnieje.
ale - myślą o sobie, próbują powiedzieć coś, co im leży na duszy, próbują żyć lepiej i być lepszymi, ale gdy stają obok siebie to pustka w nich i wściekłość zmieszana z tym, co irytuje, a nie powinno. ten cały węzeł bezradności podlany furią we wnętrzu tworzy blokadę. patrzą na siebie i nie potrafią powiedzieć sobie tego, co chcą, tylko to, co się z nich niekontrolowanie wylewa. co kipi w nich, jak mleko na kuchence. rozlewają wokół ferment stroniąc od bliskości, od dotyku, od ciebie koło siebie. życie plącze się ścieżkami nikomu nie szczędząc łez, bicia, i traumy, a jednak... z tym bagażem idą przez lata i tłamszą go w sobie. niosą ów głaz, którego nie sposób porzucić gdzieś w drodze do domu...
PAUL MURRAY sprawił, że moja dusza przycichła, a serce chyba spowolniło. coś we mnie tąpnęło i poczułam się, jak wypluta z morza ryba., Pisanie MURRAYA porywa, przeżuwa i wypluwa cię z takimi emocjami i myślami, że nie możesz pozbierać się w jakąś spójną całość. i ta rozsypanka ciebie samego ciągnie się przez najbliższe dni i tygodnie i tkwi w tobie jak korzeń. treść, ci ludzie z tej powieści i to wszystko, co się dzieje na jej kartach, to wszystko sprawia, że nie możesz wyjść z podziwu. z tego, jak to autor zaplanował i jak literacko rozegrał - mistrzostwo pióra - dosłownie.